میدونم هر کسی بیاد به این وب و تاریخ اولین پست وب رو با تاریخ این پست مقایسه کنه اولین چیزی که به ذهنش میاد اینه که چه مدیر وب تنبلی...
خوب یه جورایی هم شاید حق با شما باشه ولی واقعیت اینه که هم سرم چند وقت اخیر خیلی شلوغ بود و هم سرعت نت شهر ما افتضاحه به طوری که هر دفعه میام نت تا چند ساعت بعدش دپسوردگی (افسردگی)می گیرم.
جمیع این عوامل دست به دست هم داد تا اینقدر دیر وبم رو به طور رسمی راه اندازی کنم و خوب از خدا که پنهون نیست از شما چه پنهون دلمم میخواست با یه موضوع ناب و خاص شروع کنم ولی دیدم اگه بخوام همین طور به فکر کردن ادامه بدم ماه رمضون تموم میشه و من حتی یه پستم نمیزنم این بود که...
به هر حال سرتون رو درد نمیارم و فکر میکنم در مورد همین ماه مبارک بنویسم بهتر باشه هر چند که شاید قلم زیبایی هم نداشته باشم ولی خوب شما تحملم کنید و البته راهنمایی.
نمیدونم این ماه مبارک چه حکمت و رازی توش هست که من به شخصه اینقدر سر حال و شارژ میشم که تو هیچ موقع سال این حالو ندارم شاید به خاطر این باشه که خدا گناههای انسانو آسون تر میبخشه یعنی یه جورایی به آدم فرجه میده واسه توبه.
وای یادش به خیر پارسال اعتکاف دانشجویی تو همین ماه مبارک بود چقدر باحال بود.میتونم بگم بهترین روزهای عمرم تو همون سه روز اعتکاف دانشجویی بود من قبلا هم اعتکاف رفته بودم ولی هیچ کدوم اندازه اون اعتکاف بهم نچسبید.فکر کنم خاطرش تا آخر عمر یادم بمونه
بیقراری بچه ها - گریه ها شون - نماز شب خوندنهاشون قرآن سرگذاشتناشون - بی خوابی هاشون همه و همه لذت وصف ناپذیری به من میداد آره واقعا آدم لذت میبره وقتی میبینه یه بنده خدا اون طور بی ریا ساعتها می ایسته و نماز میخونه تو تاریکی که هیچ کس هیچ کسو نمیشناسه.
واقعا نماز شب چی تو خودش داره که آدم از خود بی خود میشه انگار هیچ کس جز خودش و خدا رو نمیبینه انگار روح انسان پرواز میکنه و به طرف خدا میره انگار تو "اوج آسمانها" قرار میگیره.امشب داشتم فکر میکردم از ماه رمضون ۸۸ چه توشه ای برگیرم که تو کل سال و البته تمام عمر ازش بهره بگیرم هر چی فکر کردم بازم به خود خدا رسیدم منظورم اینه که خدا رو تو تمام کارامون تمام لحظه هامون تمام زندگیمون قرار بدیم آخه ماها بیشتر عادت کردیم تو غصه ها به یاد خدا باشیم ((خدایا همین مشکل رفع بشه قول میدم دیگه غیبت نکنم خدایا همین امتحانو قبول شم نذر میکنم ...صلوات بفرستم خدایا وامم درست بشه قول میدم ... به صندوق صدقه بندازم خدایا.................))
نه نه نه نه نه نه آخه چرا ماها فقط فکر میکنیم خدا خدای موقع مشکلات
بیایم امسال به خدا نه به خودمون قول بدیم خدا ۱۰۰٪ توی زندگیمون باشه ۹۹٪ هم نه فقط۱۰۰٪ تو شادیها-غم ها- دلتنگیها - تو تمام لحضات زیبای زندگیمون
آمین یا رب العالمین 

 خواهند کرد.این وب لاگ موضوع خاصی رو دنبال نمیکنه بلکه بیشتر

راجع به موضوعات متفاوت و بعضی اوغات هم دل نوشته های خودم رو

مینویسم.در پست های بعدی خودمو بیشتر معرفی خواهم کرد.

پست اولمو با یاد خدا و مناجات آغاز میکنم به امید این که یاورم در ارائه

 دادن بهترین مطالب در این وب لاگ باشه.

در شب آرزوها من رو هم دعا کنید.

یا علی...

مناجات:

خدايا! به دل هاي پروانه وش شمعي شايسته عنايت کن که در پاي هر کرم شب تابي
فرو نيايند و پيش هر چشم کور سويي جان نسپارند!

خدايا! آن چنان غريق درياي غربتمان مکن که به سمت هر خاشاک عاطفه ايي دست نياز دراز کنيم.پناه بر تو از تنهايي و غربت و بي کسي!

خدايا!در اين هرزه بازار نگاه ها و قلبها,دل ما را از آن خودت وچشم ما را نگران خودت کن!

خدايا! دستمان تهي و آلوده به معصيت است.اما دلمان سرشار از عشق و محبت است.به دستمان نگاه نکن. به دلمان هم نگاه نکن.به دست خودت و دل خودت نگاه کن.من کان محاسنه مساوي فکيف مساويه مساوي؟

خدايا!هر لحظه نيازمند هدايت توييم.به خصوص در اين وا نفساي آخر الزمان که باطل هرآن به لباس حق در مي آيد و بر حق دم به دم گمان باطل مي رود. هدايت مستمر و متصلت را از ما دريغ نکن!

خدايا! امان از دستهاي پنهان شيطان!روح و جان ما را از سلطه پنهان شيطان برهان!

خدايا! امان از شعارهاي رنگين و دثارهاي زهر آگين!
امان از ظاهرهاي فريبنده و باطن هاي ننگين!
فغان از چهره هاي مقدس و درونهاي ملوث!
فرياد از سخنان شيرين و مقاصد شوم!

تنها تويي که پنهان ترين زواياي وجود آدميان را مي فهمي هدايتمان کن!!!